2006/Feb/21

ครั้งแรกกะการอัพเอ็นทรี่ตามเทศกาล ปกติโดเฟส งานแต้ม คริสต์มาส ปีใหม่ วาเลนไทน์ ไม่เคยอัพกะชาวบ้านเค้าซักงาน ได้แต่ตามเม้นอย่างเมามัน คราวนี้ขอซักหน่อย(ไม่หน่อยล่ะ)..

Disclaimer1: ชื่อเล่นจริงๆในถูกเปลี่ยนให้เป็นชื่อในบล็อคเพื่อรักษาชื่อเสีย(ง)และภาพพจน์ของผู้ถูกพาดพิง(ยังมีอยู่เรอะ?)

Disclaimer2: เขียนเสร็จไปอัพรูปจึงรู้ว่าเหตุการณ์ต่างๆวันงานที่เราเขียนๆไปนั้น เรียงผิดเกือบหมด (ปลาทองสูงอายุอ่ะ) สรุปทั้งรูปทั้งบันทึกเรียงมั่วค่า แต่เหตุการณ์จริงไม่มีแต่งเติม(มากนัก)นะ + รูปไม่ใหญ่เพราะขี้เกียจอัพ...

บทนำ..

เมื่อก่อนเคยคิดว่าคนในเน็ตมักโกหก หลอกลวง เชื่อถือไม่ได้ อันตราย ไม่ควรไปเจอตัวเป็นๆ.. แต่วันนี้...

19/02/06

5:30น. - ตื่น... เนื่องจากเข้านอนเร็วอย่างที่ไม่เคยมาก่อนประมาณเที่ยงคืน แต่นอนก็หลับๆตื่นๆขวัญผวาเพราะถึงแม้ว่าจะนอนห่างจากท่านแตงโมถึง2ชั้น แต่ก็ยังรู้สึกไม่ปลอดภัย กลัวว่าตื่นมาเด็กๆที่หอจะถูกจับกินหมด.. ตื่นมาไม่รู้จะทำไรก็ไปรดน้ำต้นไม้ฆ่าเวลา.. แม่ตื่นมาเห็นเราตื่นมารดน้ำต้นไม้ก็บอกว่าวันนี้ฝนคงตก แล้วชั้นจะรดไปทำไม *ล้มโต๊ะ*

จากนั้นก็อาบน้ำแต่งตัว แล้วก็นึกได้ว่าลืมอุปกรณ์แต่งหน้าไว้ในกระเป๋าในห้องแตงโม มองนาฬิกาก็8โมงครึ่งแล้ว นัดกัน8โมง45 ก็คิดว่าคงเกือบเสร็จแล้วเลยโทรไปบอกให้เปิดประตูให้ ลงไปถึงก็พบว่าแตงโมลูกโตยังกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียง...

9นาฬิกากว่าๆ และแล้วก็ออกจากบ้าน หลังจากสำรวจอยู่ประมาณ10รอบว่าลืมไรป่าว(ก็ยังลืมอยู่ดี) มองรุจจี้ใส่ชุดนิสิตหัวจรดเท้า.. มันก็เหมือนคนธรรมดาใส่ชุดนิสิตนี่หว่า ทำไมใครๆถึงอยากเห็นกันนัก แต่รู้สึกรัศมีปี...แอบแปล่งประกาย ไม่โลลิแม้แต่น้อย ชิ..

ไปถึงมศว. ก่อนไล่รุจจี้ลงจากรถก็ถามประมาณ5รอบว่าไม่ลืมไรแน่นะ วนไปถึงตึกจอดรถโทรศัพท์ก็ดัง.. ลืมซินะ ต้องใช้แค่2อย่างมันยังลืมได้1อย่าง เอาซิ..

ส่งเสร็จว่าง+หิว เมื่อเช้าไม่มีข้าวเช้ากินเพราะปกติตื่นไม่เคยทัน ก็เลยขับรถไปนากามูระ ~ ลั๊ลลาๆ ~ ปกติก็ชอบขับรถอยู่แล้ว(วิทยุที่บ้านเสีย ต้องมาฟังบนรถ อนาถจิต..)ยิ่งเป้าหมายเป็นของกินด้วยล่ะก็.. หึหึ หึหึ หึหึหึ ถึงไหนถึงกัน น่าเสียดายที่ไปถึงเช้าเลยไม่มีชูว์พายของโปรด มีแต่พวกแซนด์วิส แต่ก็ซื้อมาตรึมมาเผื่อ(ไว้หลอก)เด็กๆด้วย ซื้อเสร็จแล้วถึงโทหามง ก็ได้รับคำตอบว่าเพิ่งกินข้าวเสร็จพอดี -_-" แย่ล่ะ.. (แต่สุดท้ายก็ไม่เหลือ ฮา) กลับมานั่งกิน+ฟังเพลงรอในที่จอดรถ ~ลั๊ลลาๆ~ แบบไม่กลัวแบตจะหมด รุจจังก็โทมาบอกว่าท่าจะนานเลยหอบของกินไปนั่งกินกันหน้าห้องสอบ รุ่นน้องท่านน่ารักโลลิได้ใจจริงๆขอบอก เผิ่งปี3เองซินะ หึหึ หึหึ หึหึหึ

11โมงก็บึ่งไปฐานโดยที่รุจจี้ยังไม่ได้เปลี่ยนชุดนิสิต แต่ก็แอบไปเปลี่ยนก่อนเข้างาน เป็นที่น่าเสียดายของชาวสภา เข้าไปถึงงาน เดินชมโด... แต่ละเรื่อง.. คงต้องให้ท่านเลิฟเรทพาทัวร์เชื่อมความสัมพันธ์ยูริ-ยาโอยจริงๆ บูทอยู่กลางดงยาโอยตามคาดหมาย ไปถึงก็พบใครบางคนกำลังคุกเข่าขอรุจจี้แต่งงานอยู่ เลยถ่ายมา1รูป แต่เนื่องจากไม่ใช่รูปคอส+รั่วจึงขอไม่ลง ไอ.. *แค่ก* *มง* *แค่กๆ* *มุจจี้*

เข้ามาถึงก็เจออ้อกะท่านโยคี สมาชิกบอร์ดที่ท่านหลายๆท่านนึกว่าเป็นเด็กหญิงน่ารักโลลิปลอมตัวมา ขอแสดงความเสียใจกับทุกท่านที่คิดอย่างงั้นค่ะ หลังจากทักทายท่านเคโนะและน้องสาวเรียบร้อย ก็สอยโดมา3เล่ม เล่มนึงของเรา เล่มนึงของท่านแก้มบุ๋ม อีกเล่มท่านเกรย์มีออเดอร์มาว่าจะไปสาย(=งานปิดแล้ว)เจออะไรมีกลิ่นวายๆให้คว้ามาเผื่อ จากนั้นก็ไปเดินทั้งอนนะและโอโตโกะอีกอย่างระรอบเพื่อเก็บโดตามออร์เดอร์ งานนี้บูทไม่เยอะมากเลยไม่ค่อยมีวายๆให้เก็บเท่าไหร่ แต่แค่ได้แฟ้มIchigo Loliconน่ารักโลลิมากกะที่รองเขียนMai-Hime/Otome+Top wo Nerae(Gunbuster2)มาก็คุ้มแล้ว อยากจะเข้าไปดูของประมูลโลลิน่ารักแต่รัศมีโอตากุหน้าเวทีทำให้อาย(เป็นกะเค้าด้วย)ไม่กล้าไปดูใกล้ๆจึงเดินกลับไปตั้งหลักที่บูท(รออัญเชิญท่านโยคีมาเป็นเพื่อนบังหน้าลดความเขิล)

กลับมาที่บู๊ทท่านเคโนะก็ทักทายกะท่านบีชพร้อมแลกเปลี่ยนแผ่นวายไม่หื่นกันถ้วนหน้า ขอบคุณมุจจี้ทำหรับอนิเมSM และท่านเหสำหรับTactical Roar อนิเมวายที่ไม่รู้ว่าหลุดรอดสายตาไปได้ไงตั้ง5ตอน.. เทรดเสร็จก็เจอท่านเลิฟเลสกะท่านฮิคาริเดินโซเซกลับมาที่บู๊ท(เห็นแล้วร้อนแทน) ได้รูปโลลิน่ารักติดไม้ติดมือกลับบ้านงานนี้ไม่เสียเที่ยวแล้วจริงๆ จากนั้นก็ร่อนการ์ดแต่งงา.. เอ้ย..วันเกิดเซย์จังให้ทุกท่านเซ็น พร้อมกับเซ็นสมุดให้เซย์จังที่เกิดเมื่อวาน Happy Birthday อีกทีย้อนหลังค่า โทดทีวาดรูปไม่เป็นเลยเซ็นไปติ๊ดเดียว -_-" เสร็จก็ออกไปเดินข้างนอกข้างนอกกะเซย์จัง ไปถ่ายรูปคอสนิดหน่อยพอหอมปากหอมคอ แต่ไม่มากมายเพราะไม่ถนัดกล้องนี้+ขี้เกียจ+ร้อนโคดๆ -_-" ขอบคุณเซย์จังที่ฉุดลากเรามาทำไรหนุกๆ ถ้าไม่มีเซย์จังวันนี้คงไม่มีท่านอุซะ(มองทุกคนหันไปปาหินใส่เซย์จัง พร้อมพูดว่า แกนี่เองเรอะตัวการ)

โปรดสังเกตุกรรไกรทั่นเคโนะ

รั่วซะแล้ว

ยืมหมวกซาคานะมารั่ว รั่วได้โลลิน่ารักได้ใจ ~เมี๊ยว~

คราวหน้าขอมัทซึริจังได้ป่ะ (รีเครสกระชากวัยไปหน่อยมะ?)

รูปน้อยนิดที่ถ่ายไว้ตอนไปเดินกะเซย์จัง - ไม่เม้นรูปเพราะขี้เกียจ..

อันนี้มารั่วอยู่ข้างๆบูธสะดวกมาก

ขอบคุณทุกท่านสำหรับรูปที่อาจไม่ค่อยงามเพราะความไร้ฝีมือของข้าน้อยค่า

ถ่ายเสร็จก็กลับบู๊ทเจออ้อกะท่านโยคีพอดี จึงยกขบวนไปชมของประมูลที่ฝั่งโอโตโกะ เหล่าโอตากุหน้าเวทีmultiplyมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า อายโคดๆแต่ก็ไป(ดูอยู่ก็ได้ยินเสียงแซวว่านี่นะอาย.. แต่รู้สึกคนพูดทั้ง2ก็เกาะเวทีเหมือนข้าพเจ้านะ)

ชุดอาบน้ำLove H(ina)น่าร๊ากกกมั่กมาก แถมมีตะเกียบไว้ให้คีบเด็กกินเวลาอาบอีกต่างหาก ช่างเตรียมพร้อมดีจริงๆ

หลังจาดูเสร็จก็ไปกวาดโดยุ่นมาอีกนิดหน่อย ว่างเมื่อไหร่จะสแกนมาให้ชม แต่คงไม่เร็วๆนี้นะ แล้วจึงกลับไปนั่งขี้เกียจ+กินเซย์จั.. เอ้ย.. พายที่เซย์จังซื้อมาที่บูท ขอบใจอีกทีค่า

ที่บูทท่านบีชก็เอาโน๊ตบุ๊คที่หอบมาทำรายงานมาดวลมาริบาโตะ ได้ข่าวว่ารายงานส่งวันจันทร์.. ผลคือ พลังsmของท่านเหชนะพลังkของมุจจี้ ท่านเหเอาเซ่ฟาดมุจจี้ป๊าบๆจนมุจจี้ระบมไปหมดเอาชัยชนะไปครอง และครองตำแหน่งแชมป์ตลอดงาน ภายหลังจึงรู้ว่ากติกาการดวลคือใครแพ้เป็นเคะ ถึงว่าท่านเหไม่มีออมมือ

ตลอดวันก็ได้เจอหลายๆท่านแวะมาเยี่ยมเยียน ทั้งซาโตรุและน้องๆกลุ่มโคโนเซ็ตซึที่แวะมาแล้วรีบไปเพราะกลัวถูกจับกิน และซาคานะและรุอิที่แวะแล้วอยู่นานหน่อยเพราะน่ากลัวกว่าพวกเราอีก ยินดีที่รู้จักทุกท่านค่า~

จากนั้นก็ถึงไฮไลต์อีกอย่างหนึ่งของงาน คือการประมูลของฝั่งโอโตโกะ เห็นเค้าประมูลของอย่างเมามันส์ต่อมชอบเอาชนะของเราก็กระตุกอย่างรุนแรงอยากไปนั่งประมูลกับเค้าบ้าง แต่พอเห็นว่าประมูลจบต้องขึ้นไปรับของบนเวทีเลยเปลี่ยนใจอย่างรวดเร็ว.. อยากได้ชุดอาบน้ำพร้อมตะเกียบอ่ะ ท่านโยคีก็ดันหายไปจังหวะนี้เลยอด T T เห็นการประมูลก็รู้เลยว่าเค้าเอาเงินจากไหนมาจัดงาน ค่าเข้าค่าบูทถึงแสนถูก.. มีอันนึง(รู้สึกจะเป็นหมอนอิง) จาก100เป็น4,000แล้วจบเลย.. แบบนี้มันจะสนุกยังไงฟร้า ต้องFight and Winเซ่ Fight and Win.. ที่น่าเซ็งมากกว่าคือถุงผ้าชานะที่ถูกประมูลอย่างเมามัน แต่เมื่อถึง6,200(มั๊ง) ก็กลายเป็นว่าให้เป่ายิงฉุบตัดสิน.. กำลังมันส์เลย แต่สงสัยกลัวรายการหลุม**เอาไปด่าว่าฟุ่มเฟือย ประมูลจบก็นั่งขี้เกียจๆอยู่แถวบู๊ทคุยๆแซวๆชาวบ้านเล่น โดนรุจจี้พลังKตบไปหนึ่งป๊าบ แอบอึ้งเพราะเจ็บจริงๆ และแล้วมติก็เป็นเอกฉันท์ว่ารุจจังKสุด.. จากนั้นก็นั่งรอท่านฮิคาริเซ็นสมุดเซย์จังเพื่อไปวนต่อ 15นาทีผ่านไป เธอยังคงทิ้งชีทที่จะต้องสอบพรุ่งนี้มุ่งมันกับการวาดต่อไป ครึ่งชั่วโมงผ่านไปกลับมาดูเธออยู่ที่โดจินภาค2และยังคงวาดต่อไป ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงเธอก็ยังคงวุ่นอยู่ คาดว่าโดจินคงจบไปแล้วหันมาแต่งฟิค10ตอนจบอย่างเมามันส์ ใกล้เวลางานเลิกเข้าทุกทีเลยไปโทจิกท่านเกรย์ที่สัญญาว่าจะนำรุ่นน้องน่ารักๆมาให้ชมด้วย มาถึงก็งานเลิกพอดี ในที่สุดก็ได้เห็นท่านเกรย์ตัวเป็นๆลูบได้คลำได้ อ๊างงง.. แต่กำลังยุ่งๆเก็บข้าวเก็บของไม่ค่อยได้คุยเท่าไหร่ ขอโทษค่า ชวนมาแต่ไม่ค่อยได้เทค ขออภัยจริงๆค่า

แอบส่อง.. โดเนกิมะ2แล้ว3พัน..

ผู้ประมูลหมอน1ต่อ1ไป จำไม่ได้ว่าเท่าไหร่

โปรดสังเกตุว่าแอบส่องจากรูข้างๆ ได้ยินเสียงแว่วๆจากข้างๆว่าแบบนี้ดูน่ากลัวกว่าไปนั่งดูฝั่งโน้นอีก

อีกรูปก่อนกลับ..

ขอแก้ข่าวจากบล็อคท่านฮิคาริ.. อันตรายแค่คนเดียวค่ะ (ดูก็น่าจะรู้ว่าคนไหน)

จากนั้นก็ทำการถ่ายรูปหมูแล้วจึงถกเถียงว่าจะไปไหนต่อจนเค้าไล่ จึงยกขบวนไป Pier39 (อดีต)ร้านประจำอีกร้านนึง รถ2คัน ยัดเด็กตัวเล็กๆ??14คน.. โชคดีที่ร้านใกล้ๆ ไปถึงก็อึ้งเพราะคราวก่อนๆที่เรามากินคนเต็มร้านแถมมีเด็กเสิร์ฟ(เกือบ)โลลิน่ารัก แล้วก็มีเด็กเสิร์ฟหนุ่มหล่อโคด แต่วันนี้ร้านกลับร้างไม่มีคน แถมเด็กเสิร์ฟคุณภาพขนาดท่านเลิฟเรทยังจิ้นยาโอยไม่ออก จะเปลี่ยนใจเดินออกจากร้านไปเกะแทนก็ไม่ทันซะแล้ว ชิ...

และแล้วก็เสียร้านประจำไปอีก1ร้าน เนื่องจาก

xxxพูดกับyyyคนนี้ . . . กูเอง

*เด็กเสิร์ฟที่ยืนอยู่ข้างหลังท่านxxxพอดีค่อยๆถอยหลังและเดินจากไป ไม่มารอออร์เดอร์อีกต่อไป*

*ครอบครัวพ่อแม่ลูก(สาวกำลังโลลิน่ารักประมาณ5ขวบ)เดินผ่านหน้าร้าน*

ใครไม่รู้ รู้กันเอง เฮ้ย เด็กน่ารัก เข้ามาเลยน้องคะ

ใครไม่รู้เหมือนกัน อย่าเข้ามาเลยน้อง อันตราย

คนอื่นๆยังคงแซวกันต่อไปอย่างไม่เกรงใจพนักงานในร้าน ประหนึ่งว่าเตรียมใจไว้แล้วว่าชาตินี้จะไม่กลับมาร้านนี้อีกต่อไป

*ขณะครอบครัวผู้เคราะห์ร้ายเดินเข้ามาในร้านกำลังหันเตรียมเดินมาฝั่งเรา*

ใครไม่รู้จำไม่ได้ โอว.. น่ารัก มาทางนี้เลยน้อง (อะไรประมาณนี้มั๊ง ปลาทอง)

ใครก็รู้ๆกันอยู่ มีคุณแม่มาด้วย โอได้ใจจริงๆ (ก็ราวๆนี้แหละ ปลาทองอีกแล้ว)