2007/Jun/27

ทำไมมันอัพได้อ่ะ.. แล้วทำไม pointless ของเราอัพไม่ด้ายฟระ... -*-

2007/Jun/27

ทำไมมันอัพได้อ่ะ.. แล้วทำไม pointless ของเราอัพไม่ด้ายฟระ... -*-

2006/Apr/25

อัพซักที + รีวิวละครเวทีวิวาห์คาราเร่ห์ (ฉบับไร้สาระโครตๆๆๆ)

ละครยังไม่มีรูปเพราะใช้เน็ตบริษัท56k ขี้เกียจอัพ ถ้าไม่ขี้เกียจจะมาอีดิทใส่ค่า

อัพบล็อคครั้งสุดท้ายงานอนนะ 21 ก.พ. 2549 โอววว.. ฟังดูช่างห่างไกล มีอะไรๆเกิดขึ้นมากมายระหว่างตอนนั้นจนถึงตอนนี้ เรื่องต่างๆที่น่าอัพมากมายแต่ก็.. ไม่ว่างนี่นา.. หลังงานอนนะน่ะก็มีเรื่องต่างๆมากมาย แต่เราเป็นพวกไม่ค่อยเขียนเรื่องส่วนตัวก็เลยไม่รู้จะอัพอะไร ต่อมาน่ะก็เจ็บออดๆแอดๆตามภาษาคนมีอายุ.. ที่ไหนเล่า นอนซมอยู่บนเตียง พอเริ่มดีขึ้นก็ถึงงานมังงะมาเนีย+คาราโอเกะคอมโบ แต่พอจะอัพน่ะ ก็ไปทริปละลายศีลธรรมครั้งที่1 ที่เขื่อนจุฬาภรณ์ จ.ชัยภูมิ กลับมาน่ะ ก็เขียนรีวิวทริปเขียนไปเขียนมาอย่างเมาส์มันส์ แต่ว่ายังไม่ทันจบก็เกิดยุ่งเรื่องงานสัปดาห์หนังสือ ทำงานตัวเป็นเกลียวทุกวันเป็นเวลา12วัน จะว่าไปขอบคุณท่านเกรย์ ท่านอ้อ ท่านธนู โยคี และน้องแบร์ที่แวะมาเยี่ยมเยียนถึงบูธ แถมยังมีปฏิทินสุดน่ารักมาเป็นของฝากอีกด้วย งานนี้เราก็ได้เรียนรู้ว่า ความสุขน่ะอยู่ที่ใจ ถึงจะทำงานอยู่ในนรกเดิมๆแต่งานนี้เราก็สามารถสร้างโอเอซิสส่วนตัวขนาด2x2ขึ้นมาได้ เหอๆๆ นั่นแหละก็เป็นเหตุผลที่ทำให้รีวิวทริปไม่เสร็จไม่ได้อัพซักที เสร็จจากงานน่ะก็กลับไปนอนป่วยเหมือนเดิม กว่าจะดีขึ้นวันหยุดสงกรานต์ของเราก็เกือบจะหมดไป ไม่ได้ทำไรเลย T T เล่นสงกรานต์ก็ได้แต่เล่นอยู่บ้านกับแม่ พี่น้อง และลูกชายสุดที่รัก เนื่องจากป่วยไม่มีปัญญาออกไปไหน.. หลังจากนั้นน่ะก็เปิดทำงาน กลับสู่โลกแห่งความจริง ทำงานงกๆไม่มีเวลาอัพบล็อค(นอกจากเวลางาน ฮา)

2-3อาทิตย์ที่แล้วน่ะ ก็ได้ไปดู Ice Age II: The Meltdown, Failure to Launch, Perhaps Love และละครวิวาห์คาบาเร่ห์ เรื่องหนังน่ะ เราไม่ขอพูดถึง ปกติก็ไม่รีวิวหนังอยู่แล้ว ไปรอเรนคุงรีวิวในYearly Reviewละกัน อีกแค่ครึ่งปีเอง กร๊ากกก เรามันปลาทอง จำชื่อต่างๆไม่ค่อยได้ ถ้ารีวิวอนิเมจำไม่ได้ก็ยังไปเปิดดูใหม่ได้ แต่หนังที่ดูในโรงนี่มัน... ขี้เกียจ...

มาพูดถึงละครดีกว่า

.

ละครวิวาห์คาราเร่ห์เป็นของ Dreamboxที่ดัดแปลงมาจากละคร/ภาพยนต์ฝรั่งเศสเรื่อง La Cage Aux Folles ที่ทาง Hollywoodนำมาสร้างในชื่อ The Birdcage โดย Robin William กับ Gene Hackman สำหรับละครเรื่องนี้ได้เปิดการแสดงไปเมื่อเดือนกุมภาที่ผ่านมา และประสบความสำเร็จอย่างมาก จึงได้มีการเพิ่มรอบแสดงอีก6รอบในเดือนนี้ ใครสนใจวันเสาร์และอาทิตย์หน้ายังมีอีก3รอบนะ ดูรายละเอียดได้ที่ www.thaiticketmaster.com ขอรีวิวแบบย่อๆละกัน

เรื่องย่อ

ยอด (ตั้ว ศรันยู) เป็นเจ้าของคาบาเร่ต์โชว์สาวประเภทสอง ซึ่งมีดาวเด่นประจำโรงคือ ซาซ่า หรือชื่อจริงคือ นายอำพล (นีโน่ เมทนี) ในชีวิตจริง ทั้งคู่เป็นคู่ครอง ที่อยู่ด้วยกันมายี่สิบปีแล้ว และพำนักอยู่ที่ห้องชั้นบน ของคาบาเรต์คลับนั่นเอง วันหนึ่ง เริงฤทธิ์ (เติ้ล ตะวัน) ลูกชายที่เกิดขึ้นจากการผิดพลาด ในคืนหนึ่งของยอด มาหายอด ที่คลับ และบอกว่าจะแต่งงาน กับหมิว (ลูกหว้า ดูบาดู) ลูกสาวท่านรมต. นักการเมืองหัวขวาจัด ผู้ต่อต้านสิทธิของเกย์อย่างรุนแรง และที่แย่ไปกว่านั้น เริงฤทธิ์จะพาครอบครัวของหมิว มาพักต่างอากาศที่บ้านตน ทำให้ยอดลำบากใจมาก เพราะจะต้องกำจัดอำพล และข้าวของของเขา ออกจากบ้าน เพื่อตบตาพ่อแม่ของหมิว เมื่ออำพลรู้ ก็เสียใจมาก

ระหว่างการรับประทานอาหารของทั้งสองครอบครัว อำพลทำให้ ยอด และเริงฤทธิ์ช็อค เพราะเขามาปรากฎกายด้วย การแต่งตัวเป็นหญิง และบอกทุกคนว่าเขาคือแม่ของเริงฤทธิ์ และเรื่องวุ่นวาย ก็เกิดขึ้นตามมาอีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็น สมร แม่ที่แท้จริงของเริงฤทธิ์ ก็โผล่มา หรือ เรื่องวุ่น ๆ ในบาร์ ที่ทำให้ความลับเปิดเผย ท่านรมต.โกรธมาก และต้องการจะกลับบ้านทันที โชคร้ายที่ปาปาราซซี่ แอบตามท่านรมต.มาโดยที่ไม่รู้ตัว รอดักอยู่หน้าคลับ สถานการณ์เกิดโกลาหลขึ้น ไม่มีใครรู้ว่าจะต้องทำยังไงดี

ใครจะแก้ปัญหาเหล่านี้ได้ หมิวกับเริงฤทธิ์จะได้รักกันหรือไม่ ความลับของเหล่าบรรดาเกย์และกระเทยจะลงเอยอย่างไร ติดตามชมละครเวทีเฮฮาประสาผู้ชายนะฮ้าได้

- Credit http://www.thaiticketmaster.com/events/cabaret.php

บรรยากาศ..

ละครเวทีครั้งนี้จัดขึ้นที่ Bangkok Theatre @ Metropolis ชั้น7 EGVMetropolis ที่ตั้งอยู่ใน BigC ราชดำริ เยื้องๆกับ Central World นั่นเอง ครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกของเราที่ดูละครที่นี่ รูปแบบของโรงละครดูแปลกตากว่าโรงละครอื่นๆที่เราเคยดูมามั้งในไทยแล้วก็ต่างประเทศ คือมันเหมือนกับโรง Imax มากกว่าโรงละคร เวทีไม่มีการยกพื้น ความสูงเท่ากับที่นั่งแถวแรก การจัดเรียงเก้าอี้แต่ละแถวslope ชันมาก ข้อดีคือถึงจะเตี้ยแค่ไหนก็ยังสามารถมองเห็นเวทีได้ แต่เราชอบแบบ Classic เหมือนโรงละครทั่วไปมากกว่า เพราะแบบนี้น่ะ คนด้านคนอยู่สูงกว่าเวทีหลายเมตร มุมมองที่ต่างไปอาจจะทำให้ไม่เห็นตัวละครอย่างที่ควรจะเป็น ความรู้สึกว่านักแสดงกำลังมองตามาทางอะไรแบบนั้นจะเสียไป แต่ก็อาจจะเป็นที่เราคนเดียวล่ะมั๊ง เพราะในโรงละครทั่วๆไป ที่นั่งBoxที่แพงที่สุดก็มักจะอยู่ด้านบนของเวทีนี่นา..

ต่อๆๆ.. ขนาดของเวทีไม่ใหญ่นัก คิดว่าพอๆกับจอหนังของโรงขนาดกลาง มีที่สำหรับฉากเพียงฉากเดียว ดูเหมาะสำหรับ Production ขนาดกลางและเล็กที่แต่ละฉากมีตัวละครออกแสดงพร้อมกันไม่เกิน10คน สำหรับเราที่ชินกับละครหอประชุมใหญ่ศูนย์วัฒนธรรม โรงละครนี้ให้ความรู้สึกเป็นกันเอง ใกล้ชิด น่าหลงไหลไปอีกแบบนึงเหมือนกัน (ถ้านั่งหน้าหน่อยนะ)

ที่นั่ง.. ที่นั่งที่เรานั่งเป็นที่นั่ง VIP ที่ขายเป็นคู่ 2ที่ขายรวมกัน3,000บาท เป็นแถวที่4นับจากข้างหน้า เก้าอี้ก็คล้ายๆกับเก้าอี้คู่ VIP ของโรงหนังต่างๆนั่นแหละแต่พนักนิ่มกว่าล้านเท่า พนักปรับเอนไม่ได้ แต่ว่านุ่มสบายจนเหมือนจะจมหายไปทีเดียว เก้าอี้คู่ก็กว้างขวางประมาณว่าชวนเพื่อนมานั่งด้วยอีกคนยังได้แบบสบายๆ เมื่อละครกำลังจะฉาย เราและเรนคุงก็พบกับความจริงที่ว่า เรา2คนดูเหมือนจะเป็นผู้หญิงแค่2คนในแถว(ล่ะมั๊ง) ก็มาดูละครเกย์ที่นั่งVIPนี่นะ รอบข้างก็เลยมีแต่ผู้ชายมากันเป็นคู่ให้เรนคุงเอาไปจิ้นยาโอยได้ตามอัธยาศัย...

การแสดง

สำหรับละครเรื่องนี้แค่เห็นรายชื่อนักแสดงก็รับประกันคุณภาพ+ความขำแล้ว ทั้งตั้ว ศรัญยูและนีโน่ก็แสดงได้ตลกสมบทบาทมาก เรื่องการวางตัว ท่าทาง น้ำเสียง.. เราไม่สามารถนึกถึงนักแสดงที่จะเหมาะสมกับบทบาทนี้ได้เท่า2คนนี้อีกแล้ว ตั้ว ศรัญยู ถ่ายทอดบทบาทของอามานด์หรือยอดในแบบที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน เป็นตัวของตัวเองได้อย่างดี ในขณะที่ นีโน่ถ่ายทอดบทบาทของอัลเบิร์ตหรืออำพลออกมาได้อารมณ์แบบทำให้เรานึกถึงเนธาน ลีใน The Birdcageจริงๆ ทั้งมุขสดที่ยิงใส่กันก็ฮาดี บางครั้งก็มีหลุดมีกลั้นหัวเราะไม่อยู่ แต่เราชอบนะ แบบนี้แหละถึง

ทำให้ละครเวทีมีเสน่าห์แตกต่างจากภาพยนตร์และละคร ดูกี่ทีก็ไม่เบื่อ แต่ก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์เรื่องการล้อเลียนการเมืองที่อาจจะมากเกินไปสำหรับบางคน (โดยเฉพาะผู้นิยมทักษิณ) แต่สำหรับเราแล้ว ก็คิดว่ามันเป็นมุขขำๆเพื่อการผ่อนคลาย จะไปซีเรียสคิดมากไปทำไมเล่า enjoy ซิ enjoy..

มอริส เค.. อากาดอร์ (เขียนถูกรึป่าวไม่รู้) แม่บ้านสติแตกออกมาในแบบที่แตกต่างจากแฮงค์ อาซาเรียมากมาย แต่ยังคงความฮา บ้าบอ ตามคาแร็กเตอร์ในแบบฉบับของมอริส เคได้อย่างยอดเยี่ยม.. ยิ่งฉากปัดฝุ่นนั้นมันช่าง... โอว...

เวที ฉาก เพลง และอื่น.. ติดไว้ก่อนนะ

เอาล่ะ พักเที่ยงแล้ว แค่นี้ก่อนละกัน ไว้ถ้าไม่ขี้เกียจบ่ายจะมาต่อค่า..